Zinemaldian gaude. Hasi da. Marco Bellocchio zinegile italiarrak Cannesko Zinemaldian aurkeztu zuen azken

Bero sargoria, oso. Lanerako gogorik ez eta artxibotik tiratzea erabaki dut. Festak. Aurtengo egun berdinetan

Laranjadi zuen izena etxe honek. Toki aproposa XIX. mendeko burgesiaren armiarma-sareak pixka bat arakatzeko.

Antzina, etxeko jauna edo etxeko andrea hiltzen zenean, erleei ematen zitzaien abisua, etxeko andrea

Lehendabizi, “Cestona” jarri nuen bilatzailean, eta 20 minututik gorako bideoak bilatzeko eskatu

“A Fernanda, recuerdo muy afectuoso de Concha y de Amalio. Cestona, 17 Julio [1]920”. Aipatu genuen

Italo Calvinoren “Hiri ikustezinak” liburu zoragarrian ageri diren hirietako batean, Maurilian, bidaiaria

Land art deitzen da. Land art edo earthwork-a –wikipediak dioenez– arte garaikidearen korronte bat

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ἐποίε, “Doménikos Theotokópoulos epoie”, irakurri

Heriotzak zartateko ikaragarri bat ematen dizu beti. Eta desolaziozko izara bat zabaltzen du geure gainera.